Snoeien
Op vrijdagmiddag bezoek ik het jaarlijkse symposium van het Nieuwe Trivium. Terwijl ik
Schuilkerk De Hoop in Diemen betreed vraag ik me af: wat is eigenlijk het verschil tussen
een symposium en een seminar, congres of conferentie? In ieder geval komen er op een
symposium ook veel mensen, merk ik al gauw. Het kost me moeite om een kopje koffie
te bemachtigen en zelfs het herentoilet is door de drukte niet makkelijk te bereiken.
Hoewel de kunst van het praktisch filosoferen van het Nieuwe Trivium me aanspreekt ben ik toch vooral afgekomen op het thema van vandaag: snoeien. Timemanagement, keuzes maken, dingen loslaten om andere dingen te kunnen doen. Maar dan weer eens vanuit een andere metafoor bekeken. Snoeien om te kunnen groeien!
De zaal krijgt enkele sprekers voorgeschoteld. Allereerst een bedrijvendokter die
spreekt over strategieën, structuren, waarde/kosten-verhoudingen en saneren. Daarna
een optreden van het voormalige vrekkenpaar dat in de jaren 90 furore maakte met hun
aanpak om zo sober mogelijk te leven.
Het zijn in potentie interessante causerieën, maar helaas is de akoestiek en de kwaliteit van de geluidsinstallatie niet best. Ik kan het maar moeilijk verstaan en blader afwezig door de hand-out.
Ik lees dat je soms in je agenda ook ´bloemtakken moet wegknippen´ om het ´tekort aan lichtinval´ tegen te gaan. Tussen de presentaties door spreken wij met onze buurman/ buurvrouw over filosofische vragen als: “Waar wordt rijkdom armoede?” en “Hebben wij te weinig weinig?”.
In de pauze besluit ik het tweede deel niet mee te maken. Waarom wachten met het
toepassen van mijn verse inzichten? Ik snoei anderhalf uur in mijn agenda en ga
naar huis. In de trein los ik een Sudoko op en ik verheug me op het weekend
met de familie. Buiten is het donker, guur en koud, maar ik heb een lentegevoel.
Peter Mackaay
9 december 2007
