Gewoon goed of eenvoudig beter?
Van oud-collega Dick kreeg ik bij mijn start als zelfstandig ondernemer een alleraardigst kanarieboekje getiteld “Zoo hoort het”. Het kleine gele boekje uit de Succes!-reeks van
de jaren 50 bevat tal van regels en tips om een fatsoenlijk en succesvol leven te leiden.
“Hart voor het vak” is er zo een die mij erg aanspreekt. Lees voor de aardigheid eens
bijgaand fragment uit hoofdstuk 8. En scoor de beschreven timmerman op zijn
engagement, zijn empowerment en zijn competentieskills!
“Goed je best doen jongen!”.
Deze aansporing kreeg ik, lang geleden, van huis uit mee bij het zetten van mijn eerste stappen in de maatschappij. Door hard te werken en de dingen goed te doen kon je je in die tijd onderscheiden. Maar een hoge prestatiemotivatie is allang niet meer voldoende. Je moet ook
en vooral met de goede dingen bezig zijn; het gaat om de effectiviteit. Een paar jaar geleden werd daarbij nog gewaarschuwd dat je moest oppassen voor suboptimalisatie: ‘Goed is goed genoeg’.
Anno 2007 lijkt het er op dat goed niet goed genoeg meer is. Want goed, dat is de concurrent ook. En van die concurrent moet gewonnen worden, dus je moet eenvoudig beter zijn. Je zult op zijn minst op één of meer punten moeten uitblinken. En denk erom, zo hijgen managers en adviseurs ons in de nek, de resultaten die jij met de jouwen nastreeft kunnen altijd beter.
De lat kan, nee móet steeds hoger. Je opdracht luidt eenvoudig: “Van good tot
great”. Tina Turner vertolkt de absolute winnaarmentaliteit heel overtuigend met “We´re simply the best!”.
Altijd die overtreffende trap. Goed, beter, best. Maar is dat altijd de beste benadering?
Soms denk ik: laten we hier eerst maar eens de dingen gewoon goed gaan doen. Net als die timmerman. Dan wordt alles vanzelf eenvoudig beter. Ik heb de grote denkers uit de vorige eeuw er nog eens op nagelezen. Het goed-is-goed-denken wordt mooi verwoord door Gerard Cox en Frans Halsema. Verkleed als naoorlogse hopmannen zongen zij in de jaren zeventig de scoutinghit van vroeger: “G-O-E-D-Z-O-O, Goed-zo, goed-zo, Goed-zo-zo!!”.
Peter Mackaay
25 november 2007
